ελα ρε μαλακα!..

συντομη αναφορα στις πιπες της ημερας

- σε βαρια καταθλιψη επεσε ο Βελιος επειδη οι νεοι δεν προτιμουν αυτον ως προτυπο, παρα την πιπα που καπνιζει και τις πιπες που λεει στα παραθυρα, αλλά τον Παλαιοκωστα.

- Μαρκογιαννακης: "θα τους ξαναπιασουμε οπως τους πιασαμε και παλιοτερα".
και αυτοι θα σας την ξανακοπανησουν μεγαλε!

- αγνωστοι σκοτωνουν αστρολογο επειδη διεγνωσε "οτι μεγαλη πορτα θα διαβουν".

- ο Βαρεμενος αναρωτιεται σε ποια of shore εταιρια βαζει τα λεφτα του ο Παλαιοκωστας.
μηπως περιμενει τα κρατικα ομολογα?

- πρωτοφανες γεγονος σοκαρει την ελληνικη κοινωνια: φρουρος φυλακων πυροβολησε χωρις λογο πολιτες!
ναταν τουλαχιστον ειδικος φρουρος, θα το καταλαβαιναμε...

- ο δημαρχος Αθηναιων δεχτηκε τον σουπερ Σακη για να του πει περαστικα για την αιμοροϊδα που πεταξε στις προβες, να του δωσει την ευχη του, και πολλα λεφτα, ωστε να κερδισει το παλουκαρι, να ερθει εδω του χρονου η διοργανωση και να χωσουμε κι άλλα λεφτα.
που τα βρισκετε ρε ταγαρια τα λεφτα για να τα σκορπατε στις γιουροβιζιον?

- και η υστατη ξεφτιλα των νεοελληνων, η ψηφοφορια για τον "μεγαλυτερο Ελληνα" του ΣΚΑΙ.
δε λεω, ωραια τα ντοκυμανταιρ, ωραιες οι δεντροφυτευσεις, ωραια η ελληνοφρενεια, αλλά δεν ισοσταθμιζουν τις ατελειωτες διαφημισεις, την Οπρα, την βιβλο του σεξ και τις σαχλες αμερικανιες.
εφαρμοσμενη αμερικανια ειναι και η ψηφοφορια σας.
και αισχρα υποτιμητικο για τους μεγαλλους Ελληνες να τους βαζετε να ζηταν την ψηφο του καθε μαλακα.

δεν υπαρχει ενας μεγαλος Ελληνας ρε ντολμαδες, οσες ψηφοφοριες και να κανετε.

υπαρχουν Ελληνες.

το ανεκδοτο του μηνα!!!

"δραπετης, με δικο του ελικοπτερο, δωδεκα γραμματα, ποιος ναναι ρε γαμωτο..."

εδω ο κοσμος ζοριζεται, ο Εισαγγελατος ανησυχει για τους μαντραδες!!!

δεν αγοραζει ο κοσμος πολυτελη αυτοκινητα και μαυρισε η καρδια του, του ψυχοπονιαρη μεγαλοδημοσιογραφου, με το δραμα που περνανε οι μεγαλεμποροι αυτοκινητων.

θα αναγκαστουν να τρωνε απο τα ετοιμα εκατομμυρια που εβαλαν στην ακρη με τον τιμιο ιδρωτα τους για τα γεραματα οι ανθρωπες...

επειδη συμπασχω και εγω με τους αναξιοπαθουντες μαντραδες, ΠΑΡΤΕ ΚΑΛΕ ΕΝΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ, ΠΟΥ ΝΑ ΣΥΓΧΩΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΠΟΘΑΜΕΝΑ ΣΑΣ.
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΤΟΥΣ ΝΕΟΠΤΩΧΟΥΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥΧΟΥΣ!


ΥΓ. και πουσαι μεγαλε, ο Ομπαμιας στηριξε την αυτοκινητοβιομηχανια της χωρας του, ΟΧΙ ΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΟΥΣ αυτοκινητων που εσυ απαιτεις να στηριξει ο Καραμανλης.

περιοριστε λιγο την μαλακια, σας χαλαει...

ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑ

ναι Τιμη και Δοξα σε αυτους που συνεχιζουν επαξια την παραδοση των Ελληνων κλεφτων του 21 και των Ελληνων ληστων της μετεπαναστατικης περιοδου, ΑΝΑΙΜΑΚΤΑ.

διωξαμε τους Τουρκους και εμειναν οι τσιφλικαδες.

αλλαξαν ονομα και λεγονται μεγαλοεπενδυτες, μεγαλομετοχοι, τραπεζιτες.

οι πλουσιοι πλουσιοτεροι και οι φτωχοι φτωχοτεροι ("Διότι, αυτοί δεν έχουν μπέσα").

οπως τοτε καποιοι τα επαιρναν στο κρανιο και εβγαιναν στο βουνο, ετσι ταχουν παρει οι αδελφοι Παλαιοκωστα σημερα.

σκεφθειτε πριν τους καταταξετε στους εγκληματιες, οτι δεν μπορουν καν να απολαυσουν τα λεφτα απο τις ληστειες (οταν συνελαβαν τον Νικο Παλαιοκωστα, δηλωσε ευτυχισμενος που επιτελους θα κοιμηθει σε κρεβατι).

το μοιρασμα των χρηματων σε ανθρωπους που εχουν αναγκη, δεν ειναι λαδωμα οπως τολμουν να λενε καποιοι ξεδιαντροποι στα καναλια, αλλά βοηθεια.

κατι που δεν κανει η πολιτεια.

οταν καποτε εκοβαν τα κεφαλια των ληστων και τα περιεφεραν στα χωρις, δεν το εκαναν για να ησυχασουν οι ανθρωποι, αλλά για παραδειγματισμο.

ΝΑ ΜΗΝ ΣΗΚΩΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΟ ΧΑΣΕΙ.

τα κεφαλια του Γιαγκουλα και του Γκανταρα βρισκονται ακομη στη φορμολη, αταφα, λες και ανηκουν στους χειροτερους εγκληματιες που εβγαλε η Ελλαδα, την στιγμη που αμετρητοι εγκληματιες (κλεφτες, ληστες, απατεωνες, εκμεταλευτες, δολοφονοι) γυρω μας εξακολουθουν να πλουτιζουν ασυστολα εις βαρος μας και κανενας δεν τους ενοχλει.

Τιμη και Δοξα λοιπον σε οσους τολμουν να σηκωνουν το κεφαλι!
Τιμη και Δοξα σε οποιον ζει στην παρανομια για δεκαετιες και παραμενει αναιμακτος!
Τιμη και Δοξα στους Ωραιους των Ορεων!


παμε και το βιντεο της αποδρασης, γιατι ΓΟΥΣΤΑΡΩ!!!
χαχαχα!



τα συγχαρητηρια μου σε οποιον το τραβηξε!
μου εφτιαξε την μερα!!!
χαχαχα!

Η απάτη της Αμερικής - Η μεγαλύτερη απατή στην ανθρωπινή ιστορία

διαβαστε για να ενημερωθειτε περι της απατης των δολλαριων, αλλά και για να προβληματιστειτε με το γιατι οι ευρωπαιοι ενω γνωριζαν τι εκαναν οι αμερικανοι, δεν φροντισαν να απεμπλακουν εγκαιρως ωστε να μην συμπαρασυρει στην πτωση της η αμερικη και την ευρωπη.

"Διότι, αυτοί δεν έχουν μπέσα"

"Χρηματιστήριο Κεφαλών Ληστών"

Στο «Χρηματιστήριο Κεφαλών Ληστών» της εποχής, το κεφάλι του Γιαγκούλα αποτιμάτο προς 20.000 δραχμές, το έτος 1920.

Η τιμή αυτή, το 1925, εκτινάχθηκε (κατά …3000%), στο αστρονομικό ποσόν των 600.000 δραχμών, καθώς πλέον ο Γιαγκούλας ήταν διάσημος, με όλες τις επίσημες διωκτικές δυνάμεις και κάμποσους κυνηγούς κεφαλών στο κατόπι του.

Μνημονεύονται εν συντομία ορισμένα γνήσια γνωρίσματα της δράσης των ληστών της εποχής, από τα οποία προκύπτει ότι -και αυτοί ακόμη- είχαν, πράγματι, ορισμένους άγραφους νόμους και κώδικες τιμής, που τους τηρούσαν ευλαβικά.

«Να απαγάγωσι αιχμαλώτους τους πλουσίους και ζητώσι παρ’ αυτών τόσα λύτρα όσα ήσαν δυνατόν να δώσωσιν, χωρίς να χειροτερεύωσι την κοινωνικήν των θέσιν, εξερχόμενοι της αιχμαλωσίας»
Τρίτο άρθρο του "Κώδικα Τιμής των Ληστών" (Ελλάδα, αρχές εικοστού αιώνα)

«Δεν βάνω χέρι να ληστέψω πτωχούς ανθρώπους, που δεν έχουν 500 τουλάχιστον λίρες και πάνω, για την οικογένεια τους και τον εαυτόν τους»
Λήσταρχος Καπετάν-Φώτης Γιαγκούλας (Ελλάδα, δεκαετία του '20)

Κύριο χαρακτηριστικό τους θεωρείτο η «μπέσα», δηλαδή το φιλότιμο, η λεβεντιά, η ντομπροσύνη.
Ασφαλώς οι ληστές μισήθηκαν, κυρίως από το κράτος και την καθεστηκυία τάξη (ενόσω βέβαια, κάποιοι εκπρόσωποι της αξιοποίησαν αυτό το φαινόμενο προς ίδιον όφελος, πχ. για πολιτικούς εκβιασμούς ή για τον εκφοβισμό κάθε «ενοχλητικού»), αλλά παράλληλα λατρεύτηκαν από μεγάλο μέρος του λαού που έβλεπε σ’ αυτούς, τους απροσκύνητους, τους εκδικητές των χαμένων τους ονείρων.

Οι περισσότεροι συμπεριφέρονταν, σε κάποιο βαθμό, ως σύγχρονοι "Robin Hood".
Πολλές πράξεις τους υπήρξαν ευγενικές, τίμιες, δίκαιες.
Σχολεία και εκκλησίες επισκευάστηκαν με δωρεές τους, πολλές νέες προικίστηκαν, ενώ δεν ήταν σπάνιο το φαινόμενο της διανομής κλοπιμαίων σε φτωχούς, χήρες, ορφανά και αρρώστους.

Ομοιότητες μεταξύ των ληστών εκείνης της εποχής και των σημερινών, οιασδήποτε «μορφής», είναι μάταιο να αναζητηθούν. Πολύ δε περισσότερο, είναι αδύνατο να εντοπισθούν αντίστοιχοι κώδικες τιμής, αφού απλώς δεν υπάρχουν.

Ο Φώτης Γιαγκούλας συνήθιζε να λέει: «Οι κλέφτες θα ξοφλήσουν από τα βουνά και θα κατέβουν στις πόλεις».

Προφητικά τα λόγια του: Οι πιό επικίνδυνοι λήσταρχοι, κατέβηκαν στις πόλεις, και «ντύθηκαν» πολιτικοί, τραπεζίτες, επιχειρηματίες, χρηματιστές κλπ.
Εδώ ζουν, μέχρι και στις μέρες μας.
Αυξάνουν τα κεφάλαιά τους, χωρίς μάλιστα να κινδυνεύουν να χάσουν τα κεφάλια τους.

Και αντίθετα με τον Γιαγκούλα, αυτοί δε δίνουν φράγκο, ακόμη κι εάν τα θύματά τους είναι "πτωχοί άνθρωποι, που δεν έχουν 500 τουλάχιστον λίρες και πάνω, για την οικογένεια τους και τον εαυτόν τους".

Διότι, αυτοί δεν έχουν μπέσα.


Οι βοσκοί υπήρξαν ανέκαθεν σύμμαχοι, έστω και κατά συνθήκη, των ληστών, στους οποίους παρείχαν τροφή και κρυσφήγετο, με το αζημίωτο, φυσικά.

"Πότε θα 'ρθει η 'Ανοιξη"

"Πότε θα ΄ρθει η άνοιξη, το Μάη, το καλοκαίρι, να βγουν οι βλάχοι στα βουνά, να βγουν οι βλαχοπούλες, να βγουν τα λάγια πρόβατα εκεί ψηλά στη Φτέρη να βγουν τα λάγια πρόβατα με τα αργυρά κουδούνια, να βγω και γω ο μαύρος μου, με το άλογο καβάλα,να πάρω δίπλα τα βουνά, δίπλα τα κορφοβούνια να πιω νερό απ’ την πηγή να γιάνω την πληγή μου"



το κειμενο προερχεται απο εδω και το βρισκω υπερβολικα ευστοχο!

ετσι ακριβως ειναι: οι πραγματικοι σημερινοι ληστες ειναι οι μεγαλοεπιχειρηματιες, τραπεζικοι, πολιτικοι, καλογεροι, καθαροαιμοι απογονοι των παλαιων ληστων τσιφλικαδων, καλογερων, κοτζαμπασιδων (με πετιγκρι παρακαλω).

η διαφορα βρισκεται στο οτι ο λαος τοτε κατανοουσε ποιοι ηταν οι πραγματικοι ληστες που τον εκμεταλευονταν.

Θωμας Γκανταρας


Φωτης Γιαγκουλας


και απο εδω:


του Αλέκου Χατζηκώστα

Το φαινόμενο της «ληστοκρατίας» κράτησε ένα ολόκληρο αιώνα στη χώρα μας (που φυσικά δεν έχει και το μονοπώλιο σε παρόμοιες καταστάσεις).
Συνδέεται με την εξελικτική πορεία του νεοελληνικού αστικού κράτους γνωρίζοντας περιόδους ύφεσης και έξαρσης που σχετίζονται με συγκεκριμένα πολιτικά γεγονότα κοινωνικές αλλά και εθνικές εξελίξεις.
Μελετητές του φαινομένου, σχηματικά χωρίζουν τη «ληστοκρατία» στις παρακάτω περιόδους. 1835-1870 (συμπίπτει με τη βασιλεία του Όθωνα) όπου έχουμε την εμφάνιση και την έξαρση του φαινομένου. 1870-1920 την παγίωση του (συνδέεται με την ανάπτυξη των εδαφών της χώρας μας καθώς την παγίωση του αστικού καθεστώτος, τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο, το «εθνικό διχασμό» κ.α) και την περίοδο 1921-1936 (με την καθοριστική σφραγίδα της Μικρασιατικής καταστροφής) με την εκ νέου έξαρση και την εξάλειψή της.

Για την ορολογία
Από την αρχή θα πρέπει να ξεκαθαριστεί πως και στο φαινόμενο αυτό υπήρχε αντιστροφή των εννοιών με προφανή στόχο την συσκότιση του φαινομένου και τη συκοφάντηση των πρωταγωνιστών του.

Έτσι οι αγωνιστές της επανάστασης του ’21 (οι αντίθετοι με τους τούρκους αλλά και τους κοτσαμπάσηδες) ονομάστηκαν «κλέφτες».

Στη συνέχεια κυρίως στην περίοδο της «Βαυαροκρατίας» όσοι δεν συμφωνούσαν με την επίσημη πολιτική των κοτσαμπάσηδων και της τότε ανερχόμενης άρχουσας αστικής τάξης και έβγαιναν στο «κλαρί» χαρακτηριζόταν συλλήβδην σε «ληστές» και «ρέμπελοι» ενώ η λέξη επανάσταση εξοστρακιζόταν.

Ας μην ξεχνάμε πως το καθεστώς της αντιβασιλείας επικήρυξε το 1834 ως «ληστές» τον Πλαπούτα και τον Κολοκοτρώνη και αργότερα τους φυλάκισε και τους δίκασε ως εγκληματίες κατά του καθεστώτος.

Αλλά και σήμερα η αντιστροφή αυτή συνεχίζεται με τα να βαφτίζεται η αντίσταση των λαών κατά της «Νέας Τάξης Πραγμάτων» συλλήβδην ως τρομοκρατία!

Εδώ ιδιαίτερη σημασία έχει η προσέγγιση του Hobsbawm που χρησιμοποιεί τον όρο «κοινωνικός ληστής» που τον διαφοροποιεί από τον κοινό ληστή.

«Αυτό που έχει σημασία σχετικά με τους κοινωνικούς ληστές είναι ότι είναι χωρικοί που ζουν στην παρανομία, τους οποίους ο αφέντης και το κράτος θεωρούν εγκληματίες, αλλά που παραμένουν στα πλαίσια της αγροτικής κοινωνίας και θεωρούνται από τους χωρικούς ήρωες, αγωνιστές, εκδικητές, πολεμιστές της ελευθερίας, ακόμη και αρχηγοί απελευθερωτικών αγώνων και οπωσδήποτε άνδρες που αξίζουν το θαυμασμό και την υποστήριξη τους» (Bandits).

Όσο όμως απομακρυνόμαστε από το 1821 τα χαρακτηριστικά αυτά συχνά ξεθωριάζουν και επομένως η διαφοροποίηση των «κοινωνικών» από τους «κοινούς» ληστές γίνεται δύσκολη ή και αυθαίρετη όπως παραδέχεται ο ίδιος.

Οι αιτίες
Η γέννηση της «ληστοκρατίας» (συμβατική και όχι ουσιαστική ονομασία) συνδέεται άμεσα με τον τρόπο συγκρότησης του ελληνικού αστικού κράτους μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους.
Χαρακτηριστικό γνώρισμα της επανάστασης του ’21 ήταν ότι αυτή είχε ως αποτέλεσμα αφενός την δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, υπό τη κηδεμονία των τότε Μεγάλων Δυνάμεων και αφετέρου σε κοινωνικό επίπεδο άφησε άλυτα βασικά αστικοδημοκρατικά ζητήματα, όπως αυτό της γης διατηρώντας τα προνόμια των κοτσαμπάσηδων και τις μισοφεουδαρχικές σχέσεις στην αγροτική οικονομία.

Ο κυβερνήτης Καποδίστριας το 1827 παρά την προσπάθεια διοργάνωσης του ελληνικού κράτους στάθηκε ανίκανος να λύσει το καίριο πρόβλημα της εποχής, τη διανομή δηλαδή στους εξαθλιωμένους αγρότες των λεγόμενων εθνικών γαιών που άνηκαν στους Τούρκους μπέηδες.

Έτσι το μεγαλύτερο μέρος αυτών (πάνω από το μισό του καλλιεργήσιμου εδάφους της χώρας) πέρασε στα χέρια των προκρίτων, ενώ το 80% των αγροτών έμειναν ακτήμονες όπως στη τουρκική κατοχή, εξαρτημένοι από τους πρόκριτους, πλούσιους γαιοκτήμονες κι εκμισθωτές των φόρων.

Η κατάσταση για τα λαϊκά στρώματα επιδεινώνεται με τον ερχομό του Όθωνα και τη δημιουργία μοναρχικού κράτους υπό τον έλεγχο των Μεγάλων Δυνάμεων.

Σε οικονομικό επίπεδο έχουμε δύο χαρακτηριστικά.
Αφενός την εφαρμογή φορολογικού συστήματος που δεν διέφερε από το αντίστοιχο της τουρκοκρατίας και σε ορισμένα ζητήματα ήταν και χειρότερο.
Έτσι είχαμε την δεκάτη πάνω στην αγροτική παραγωγή και την επικαρπία στα εθνικά κτήματα.
Οι δύο αυτοί άμεσοι φόροι ξεπερνούσαν το 25%.
Αφετέρου παραμένει άλυτο το πρόβλημα των εθνικών γαιών.

Από τα 721.000 εκτάρια των εθνικών γαιών μόνο τα 28.000 παραχωρήθηκαν μέχρι το 1856 έναντι ετήσιας εξόφλησης, ενώ μεγάλο μέρους τους περίπου 300.000 εκτάρια έγιναν αντικείμενο σφετερισμού από τους ισχυρούς της εποχής.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το 80% των αγροτών (πάνω από το 60% του συνολικού πληθυσμού) να μην έχει ιδιοκτησία, ενώ οι υπόλοιποι να διαθέτουν από ½-1 εκτάριο στις ορεινές περιοχές και 5-20 εκτάρια στις πεδιάδες.

Σε νομικό επίπεδο ο αυταρχισμός της διακυβέρνησης δένεται με την κατάργηση των στοιχειωδών δημοτικών ελευθεριών και την εφαρμογή του «βυζαντινού δικαίου» (1835), που ουσιαστικά αποτελούσε την εφαρμογή του ρωμαϊκού δικαίου όπως αυτό λειτουργούσε στη Γερμανία.

Ξεχωριστή απόφαση που συνέβαλλε μαζί με όλα τα παραπάνω στο φαινόμενο της «ληστοκρατίας» ήταν η αντιμετώπιση του στρατιωτικού ζητήματος από την Αντιβασιλεία.

Η Αντιβασιλεία έλυσε το πρόβλημα αυτό με πνεύμα στρατιωτικής κατοχής σε ξένη χώρα, απολύοντας όλα τα ελληνικά στρατεύματα και αντικαθιστώντας τα μ’ ένα εθελοντικό σώμα στρατολογημένο στη Βαυαρία με γερό μισθό. Μόνο μία δύναμη 1.000 ελλήνων στρατιωτών μπορούσε να μπει στο νέο στρατό και στη χωροφυλακή. Τα μέτρα αυτά άφησαν χωρίς πόρους ζωής περίπου 10.000 παλιούς αγωνιστές του πολέμου της Ανεξαρτησίας που μάλιστα πολλοί από αυτούς προερχόταν από περιοχές που είχαν μείνει έξω από το ελληνικό κράτος.

Κοντά σ’ αυτά θα πρέπει ως αιτίες να προστεθούν και άλλες αδικίες όπως ο κομματισμός, ο χρηματισμός των δημοτικών αρχόντων, το διοικητικό χάος και η υποχρεωτική τετραετής θητεία με το σύστημα των «κληρουχιών» καθώς και η γενικευμένη ζωοκλοπή και η βεντέτα που ανάγκαζε τους «φυγόδικους» να καταφύγουν στα βουνά.

Ταυτόχρονα θα πρέπει να τονιστεί πως με κάθε νεοαπελευθερωμένο έδαφος η ληστοκρατία άνθιζε και απλωνόταν κι’ αυτή.
Οι λεγόμενοι «ιππότες των ορέων» στην Ελλάδας ήταν κατά πλειοψηφία τους χωρικοί (αγρότες-κτηνοτρόφοι) που η κοινωνική αδικία με βάση τη δική τους αντίληψη, τους ανάγκαζε να βγουν στο κλαρί.
Στη βία αντιτάσσανε τη βία.
Ήταν τηρουμένων των αναλογιών οι συνεχιστές της κλεφτουριάς της προεπαναστατικής περιόδου και ορισμένοι από αυτούς είχαν συμμετάσχει και στον αγώνα για την Ανεξαρτησία.

Ορισμένα χαρακτηριστικά της δράσης τους
Είναι γεγονός πως οι ληστές είχαν δικούς τους άγραφους νόμους και κώδικες τιμής που τους κρατούσαν απαραβίαστους.
Είχαν δηλαδή μπέσα (που συμπεριλάμβανε ορισμένες φορές και τους διώκτες τους χωροφύλακες), λεβεντιά, ηρωισμό και θάρρος και μπροστά στο θάνατο. Μισήθηκαν θανάσιμα κυρίως από την καθεστηκυία τάξη (που εκπρόσωποι της όμως αξιοποίησαν το φαινόμενο αυτό και για ίδιο όφελος-πολιτικοί εκβιασμοί αλλά για τη λήψη μέτρων σε βάρος κάθε «ενοχλητικού»), αλλά αγαπήθηκαν από μεγάλο μέρος του λαού που έβλεπε σ’ αυτούς τους απροσκύνητους, τους εκδικητές των χαμένων τους ονείρων.

Σε δημοσίευματα σχετικά με τον «Κώδικα Τιμής» και ανάμεσα στα 16 άρθρα του αναφέρεται: «Εάν τις των ληστών παρέχει υπονοίας επιβουλής κατά της ζωής συναδέλφων του τιμωρείται με θάνατον» (10), «Να μην πλησιάζωσι γυναίκας» (16), «Να απαγάγωσι αιχμαλώτους τους πλουσίους και ζητώσι παρ’ αυτών τόσα λύτρα όσα ήσαν δυνατόν να δώσωσιν, χωρίς να χειροτερεύωσι την κοινωνικήν των θέσιν, εξερχόμενοι της αιχμαλωσίας» (3), «Να σέβωνται τους κομιστάς των λύτρων και να δίδωσι αυτοίς μετά το πέρας της παραβολής των λύτρων δώρα χρηματικά»(8)

Οι περισσότεροι συμπεριφερόταν σε μεγάλο βαθμό ως σύγχρονοι «Ρομπέν των Δασών». Πολλές πράξεις τους υπήρξαν ευγενικές, τίμιες, δίκαιες. Σχολεία, εκκλησίες επισκευάστηκαν με τα χρήματα που έδωσαν απλόχερα, ενώ νέες προικίστηκαν.

Συχνά όχι μόνο μοίραζαν κλοπιμαία σε φτωχούς, χήρες, ορφανά και αρρώστους αλλά απένειμαν και δικαιοσύνη: αν κάποιος π.χ έλεγε πως θα παντρευτεί καμία και δεν το έκανε λάβαινε ένα προειδοποιητικό γράμμα για να το ξανασκεφτεί!

Ήταν οργανωμένοι σε ομάδες 10-20 ατόμων που συνήθως ενωνόταν και με συγγενικούς δεσμούς.
Γύρω φυσικά από τη «συμμορία» υπήρχαν διάφοροι «δορυφόροι» όπως πληροφοριοδότες, τροφοδότες, κλεπταποδόχοι και φίλοι.

Στην υπάρχουσα ιεραρχία διακρινόταν ο καπετάνιος ή λήσταρχος, το «πρωτοπαλλήκαρο», οι απλοί ληστές και τα «τσιράκια». Συχνά ο καπετάνιος συναποφάσιζε με τους παλιούς ληστές για σοβαρά ζητήματα, ενώ η μοιρασιά είχε και αυτή την ιεραρχία της (π.χ ο καπετάνιος έπαιρνε το 1/10, οι παλιοί το 1/3 κ.α). Η πειθαρχία στις αποφάσεις ήταν απαράβατη και κάθε παράβαση σήμαινε θάνατο ή ακρωτηριασμό. Η σκληρότητα στην «τιμωρία» προς τους «εχθρούς» είτε επειδή τους πρόδωσαν, είτε επειδή τους φέρθηκαν άπιστα αλλά και προς τα θύματα τους αν δεν κατέβαλαν οι δικοί τους τα λύτρα ή προσπαθούσαν να δραπετεύσουν ήταν φρικιαστική.

Συνήθως δρούσαν από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο ενώ το υπόλοιπο διάστημα λούφαζαν ή παριστάνοντας τους εμπόρους έφθαναν μέχρι και τη Ρουμανία. Τα καλύτερα κρησφύγετά τους υπήρξαν τα μοναστήρια. Σε μοναστήρι του Ολύμπου ξεκουραζόταν ο Γιαγκούλας και μοναχοί φρόντιζαν και υπέθαλπαν τους συνεργάτες του τον Μπαμπάνη και Μπλαντέμη.

Οι επιθέσεις τους είχαν ως χαρακτήρα τη ληστεία- λεηλασία περιουσιακών στοιχείων («δεν βάνω χέρι να ληστέψω πτωχούς ανθρώπους που δεν έχουν 500 τουλάχιστον λίρες και πάνω για την οικογένεια τους και το εαυτόν τους» - Φ. ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ) ,την απαγωγή προσώπων για λύτρα, την επίθεση για εκφοβισμό-τρομοκράτηση αντιπάλων συγκεκριμένου πολιτικού, ορισμένες φορές είχε και εθνικό χρώμα (π.χ αιχμαλωσία του Μπερτώ γάλλου αξιωματικού του στρατού κατοχής από τον Νταβέλη) ή και ως μέσο εκβιασμού στο κράτος να δώσει αμνηστία.

Στην εμφάνιση τους δεν ήταν «αγριάνθρωποι» όπως ήθελαν να τους εμφανίσουν, αντίθετα ορισμένοι ήταν ονομαστής ομορφιάς (π.χ Γιαγκούλας).

Ξεχώριζαν για το ότι ήταν οπλισμένοι σαν αστακοί (ασημοκαπνισμένα ντουφέκια, τεράστια σπαθιά, μικρά εγχειρίδια, πιστόλια) αλλά και για την φουστανέλα που φορούσαν καθώς και για τα ασημικά και χρυσά που συμπλήρωναν την επιβλητική τους εμφάνιση.

Μαλλιά ή γένια άφηναν κατά περίσταση, ενώ στο κεφάλι φορούσαν συνήθως μαυρομάντηλο όπως π.χ οι πειρατές.

Το οξυμένο πρόβλημα της υπόδησης αντιμετωπιζόταν με το κουβάλημα των απαραίτητων «πετσωμάτων» (σόλες για τα γουρουνοτσάρουχα).

Οι γυναίκες αποτελούσαν ξεχωριστό κεφάλαιο στη ζωή τους και συχνά αιτία για να «βγουν στο κλαρί». Αρκετοί ήταν αυτοί που συναντούσαν τις ερωμένες τους στα φαράγγια της υπαίθρου αλλά και στα σπίτια τους στα χωριά. Τα ειδύλλια τους έγιναν τραγούδια. Οι περισσότεροι ήταν άγαμοι αλλά σίγουρα γενναιόδωροι σε χήρες, ορφανά, ανύπαντρες κοπέλες.

Φυσικά υπήρχαν και γυναίκες λησταρχίνες όπως η περίφημη-πανέμορφη Μαρία Πενταγιώτισσα.

Ο βιασμός γυναίκας ήταν απαράδεκτος από ληστές.
Κανείς τους σχεδόν δεν είχε προσωπική περιουσία.
Όποια διέθεταν την κουβαλούσαν μαζί τους κατάσαρκα ή την έκρυβαν σε μέρη που μόνο οι ίδιοι γνώριζαν.
Τα λεφτά που διέθεταν στο μεγαλύτερο τους μέρος πήγαιναν σε ληστοτρόφους, πληροφοριοδότες και κουμπάρους.

Συχνά αισθανόταν την ανάγκη να δικαιολογούν τις πράξεις τους. Ο Φ. Γιαγκούλας άφηνε στο θύμα του ένα επεξηγηματικό κείμενο γραμμένο μάλιστα και σφραγισμένο που το έλεγε «ψυχοχάρτι».

Τα μέτρα του αστικού καθεστώτος
Οι κυβερνήσεις όλο αυτό το διάστημα με διάφορα νομοθετήματα, καθώς και με καλύτερη οργάνωση των κατασταλτικών μηχανισμών (π.χ δημιουργία χωροφυλακής 1833, αναδιάρθρωση του στρατού κ.α) επιχείρησε να αντιμετωπίσει το φαινόμενο.

Έτσι για παράδειγμα ήδη από τις 28 Απριλίου το 1836 έθεσε σε ισχύ τον νόμο περί αμνηστίας αλλά εξαιρούσε 16 περιβόητους λήσταρχους. Το φαινόμενο των ληστειών με αυτό το νόμο περιορίσθηκε σχετικά. Από το 1845 όμως η πολιτική διαφθορά που επικρατούσε στη χώρα μας ,(με την συμβολή της Αντιπολίτευσης που ήθελε να κτυπήσει τη Κυβέρνηση ) ενθάρρυνε και δημιούργησε νέες συμμορίες.

Η Κυβέρνηση τότε βρέθηκε μπροστά σε μία χαώδη κατάσταση κυρίως στην ύπαιθρο. Με το νόμο ΤΟΔ της 27 Φεβρουαρίου 1871 ,περί καταδιώξεως της ληστείας έθεσε σε εφαρμογή το μέτρο της επικήρυξης των ληστών και της εκτόπισης όλων όσων τους υπέθαλπαν και τους πρόσφεραν κάλυψη.

Οι επικηρύξεις έφταναν σε μυθικά ποσά.
Ο Φώτης Γιαγκούλας είχε επικηρυχτεί τρεις φορές και το 1925 το ποσό είχε φτάσει τις 600.000 δρχ. Παρά τις δεκάδες συλλήψεις και εκτελέσεις τα αποτελέσματα δεν ήταν ικανοποιητικά. Στον 20 αιώνα από νομικής άποψης ξεχωρίζουν: Το νομοθετικά διάταγμα για την ίδρυση στις πρωτεύουσες κάθε νομού «Επιτροπής επί της Δημοσίας Ασφαλείας» (21/4/1924) με σκοπό την «τελεία αποκατάσταση της δημοσίας ασφαλείας και τάξεως» καθώς και το Νομοθετικό Διάταγμα «Περί αμνηστίας ληστών φονευόντων ληστήν κλπ» (14/11/25).

Εδώ να τονίσουμε πως τα μέτρα αυτά (π.χ εκτόπιση, επικήρυξη) χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια (και με προσθήκες) στους άλλους «εχθρούς του κοινωνικού καθεστώτος», αριστερούς, κομμουνιστές κ.α οδηγώντας τους στις φυλακές και στους τόπους της εξορίας.

Οι ποινές για τη ληστεία διακρινόταν σε αποζημιώσεις, φυλακίσεις αλλά και θάνατο με αποκεφαλισμό με την εισαγωγή της λαιμητόμου από τους Βαυαρούς.

Ο αποκεφαλισμός να θυμίσουμε πως χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα της περίοδο της τουρκοκρατίας.

Συχνά μάλιστα μετά από συμπλοκές τα καταδιωκτικά αποσπάσματα έκοβαν το κεφάλια των ληστών και τα έθεταν σε κοινή θέα (όπως έγινε και με τα κεφάλια των Γιαγκούλα-Μπαμπάνη και Τσαμήτρα στον σιδηροδρομικό σταθμό Κατερίνης το 1925).

«Συνήθεια» που εφαρμόστηκε και την περίοδο του εμφυλίου από τα ΤΕΑ (να θυμίσουμε το κεφάλι του Αρη Βελουχιώτη και του συντρόφου Τζαβέλα σε κοινή θέα στους φανοστάτες των Τρικάλων)…

Το φαινόμενο της «ληστοκρατείας» τερματίστηκε από την οργάνωση και την πυγμή του αστικού κράτους κατά την περίοδο του Ε. Βενιζέλου.

Οι εναπομείναντες ληστές κατά την περίοδο της Κατοχής σε μεγάλο βαθμό εντάσσονται στις ένοπλες ομάδες της Εθνικής Αντίστασης (ΕΛΑΣ π.χ Νάκος Μπελής) βρίσκοντας εκεί ηρωισμό, λεβεντιά και συντροφικότητα στο αγώνα για το δίκιο και την κοινωνική απελευθέρωση, ενώ ορισμένοι έρχονται σε σύγκρουση και τιμωρούνται.

Η «ληστροκρατία» στην Ημαθία
Το τρίγωνο Κοζάνη- Κατερίνη- Λάρισα (Χάσια-Ολυμπος-Πιέρια) αποκαλούνταν ληστρικό τρίγωνο και η «ληστοκρατία» κρατούσε από την προεπαναστατική περίοδο.

Στην Ημαθία αναφορές έχουμε τη δράση των «Ιπποτών των Ορέων» στα Πιέρια και στο Βέρμιο. Σε σχετικές μελέτες αναφέρεται πέρα από τη δράση και τις σχέσεις που είχε ο ίδιος ο Γιαγκούλας στα χωριά των Πιεριών (σημερινός Δήμος Μακεδονίδος) και η ύπαρξη και δράση των : Καπετάν Βασιλάκης από τη Ριτήνη Πιερίας που μάλιστα απήγαγε το 1887 από την Παναγία Δοβρά την ανιψιά του τότε Μητροπολίτη Προκοπίου, του Γιάννη Ντόμανου (από Ριζώματα) το 1900-1904, των Νικαίων-Ντεληκαναίων (τέσσερα αδέρφια από Δάσκιο), ο Ντάκος (από Ριζώματα), τον Χρίστο Παναγιώτη Μπατσαρά από το Πολυδένδρι, του πρώην χωροφύλακα Βασίλειου Γκρεμούλα από την Κουντουριώτισσα Πιερίας, που αργότερα εντάχθηκε στον ΕΛΑΣ κ.α Οι ληστές των Πιερίων λειτουργούσαν με βάση κανόνες, σε αντίθεση με αυτούς του Βερμίου που λειτουργούσαν άτακτα και ονομαζόταν συχνά και «ρέμπελοι».

Τα λαϊκά στρώματα θεωρώντας τους ως συνεχιστές των αρματολών και κλεφτών και παίρνοντας υπόψη τη γενικότερη στάση τους, τους ηρωποίησαν, χτίζοντας τον μύθο τους.

Εκτίμησε ο λαός ιδιαίτερα τον ανυπότακτο και απροσκύνητο χαρακτήρα τους, τους θεώρησε ως υπερασπιστές της ισότητας και της δικαιοσύνης, ταυτίστηκε μαζί τους όταν με τη δράση τους καταξευτέλιζαν τους νόμους, νομοθέτες και τα εκτελεστικά τους όργανα τους χωροφύλακες (εικοσιπενταράδες-καραβανάδες).

Βιβλία, τραγούδια, λαϊκά αναγνώσματα στις εφημερίδες της εποχής, αποδεικνύουν την τεράστια απήχηση που είχαν τα κατορθώματα τους στο ευρύ κοινό. Μάλιστα η σχετική βιβλιογραφία αναφέρει πως στην πλατεία της Λάρισας πολλοί φωτογράφοι είχαν μεγάλες φωτογραφίες των περίφημων ληστών της εποχής, από τις οποίες είχαν αφαιρέσει το κεφάλι για να μπορεί ο φωτογραφιζόμενος νέος να βάλει εκεί το δικό του!

Ακόμη στην περιοχή των Χασίων τα παιδιά μετά τα 10 τους χρόνια άφηναν τα μαλλιά τους να μακραίνουν με την προτροπή των μανάδων τους για να «μοιάσουν του Γιαγκούλα», ενώ το πρώτο πράγμα που αγόραζαν ήταν ένα μαχαίρι και ένα ζευγάρι χρυσές καλτσοδέτες…

Ο Φώτης Γιαγκούλας συχνά συνήθιζε να λέει: « Οι κλέφτες θα ξοφλήσουν από τα βουνά και θα κατέβουν στις πόλεις». Τι λέτε κυρίες και κύριοι; Δίκιο δεν είχε;.

Πηγές:
ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ – Ν. ΣΒΟΡΩΝΟΣ / ΘΕΜΕΛΙΟ
ΓΙΑΓΚΟΥΛΑΣ ΚΛΕΦΤΟΥΡΙΑ ΚΑΙ ΛΗΣΤΑΡΧΟΙ ΣΤΑ ΠΙΕΡΑ (1870-1935)/ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Θ. ΜΠΑΤΣΑΡΑΣ / ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ
ΤΑ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΤΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ /ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΖΑΝΑΚΑΡΗΣ / ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ
Η ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (19Οος αιων.)/ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΛΙΟΠΟΥΛΟΣ /ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ
ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ/ΚΥΡΙΑΚΟΣ Δ. ΚΑΣΣΗΣ/ΙΧΩΡ

το καταλαβατε οτι τιποτα δεν αλλαξε και οτι εχουμε ακομη ΦΕΟΥΔΑΡΧΙΑ?
οτι δεν σας ανηκει ΤΙΠΟΤΑ?
οτι τα αφεντικα παραμενουν ΑΦΕΝΤΙΚΑ?
οτι αν εσεις σηκωσετε το κεφαλι, θα σας το ΚΟΨΟΥΝ?

ανικανοτητα και πολιτικη, ή πολιτικη ανικανοτητα

θυμαμαι που κυβερνουσε επι δεκαετιες καποτε η ΝΔ και ηταν ανικανη.

γι αυτο ο λαος ψηφισε τοτε ΠΑΣΟΚ.

κυβερνησε και το ΠΑΣΟΚ για δεκαετιες και αποδειχτηκε ανικανο.

και ο λαος επανεφερε την ΝΔ.

η τωρινη ανικανοτητα της ΝΔ κανει ξανα ικανο το ΠΑΣΟΚ?

η ανικανοτητα του Κωστακη κανει ικανο τον Γιωργακη να λυσει τα προβληματα της χωρας εν μεσω διεθνους κρισης?

τελικα ποιος ειναι ικανος?

σιγουρα οχι ο λαος, ο οποιος επιμενει να εναλλασει τα δυο μεγαλα κομματα.

αν ηταν η μαλακια επιστημη, θα ειχαν ολοι στην Ελλαδα απο 5-6 διπλωματα.

σκεφθηκε κανενας οτι η χωρα δεν χρειαζεται εκλογες αλλά κυβερνηση εθνικης ενοτητας διατεθειμενη να βοηθησει τους πολιτες και οχι να τους αφαιμαξει, οπως θα κανουν και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ αν εκλεγουν?

η ΝΔ απο την μια μερια ανακοινωνει μετρα στηριξης των χαμηλων και μεσαιων εισοδηματων και απο την αλλη τους ξεζουμιζει με εμμεσους φορους, τον νεο φορο για την ακινητη περιουσια και το κλεισιμο των βιβλιων.

το ΠΑΣΟΚ ανακοινωνει "γενναια" μετρα, αλλά δεν μας λεει που θα βρει τα λεφτα.

και ο λαος ανακοινωνει την μαλακια που τον δερνει μεσα απο τις δημοσκοπησεις.

όποιος μπαινει εδω...

και δεν μπαινει εδω, χανει...

ο αγαπημενος μου συγχρονος κυνικος συγγραφεας!

ΤΙ ΕΙΣΤΕ?

ΤΙ ΕΙΣΤΕ?

Μια ακόμα συζήτηση του παραλόγου σήμερα το πρωί στα κανάλια. Δεν θα σταθώ στο ποιος είπε και τι γιατί θα εκνευριστώ ακόμα περισσότερο. Ας πούμε ότι η περίληψη εστιάζεται σε μια λέξη. ΕΡΓΑΣΙΑ. Με αφορμή sms απόλυσης. Δηλ. Με sms σας ανακοινουμε ότι απολυθήκατε. Περάστε από το ταμείο για την αποζημίωση.
Κι απο εκεί ξεκινάει μια συζήτηση όπου μπαίνουν σε αμφισβήτηση όλα όσα έχουν κερδίσει οι εργαζόμενοι εδώ και δεκαετίες.

Δηλαδή τι ακβριβώς θέλετε? Να αρχίσουμε διαπραγματεύσεις με τους εργοδότες για το αν δεχόμαστε κι εμείς να δουλεύουμε με 9-10 ευρώ την ώρα , ανασφάλιστοι, ωρομίσθιοι, όπως και όταν γουστάρετε και να βάλουμε και το ταμπελάκι στο κούτελο «εγχώριοι μετανάστες?»

Εσύ εκει πάνω που κάθεσαι και με κοιτάς πίνοντας το ουισκάκυ σου και σχεδιάζοντας το «αύριο» θα ήθελα ευγενώς να σε ενημερώσω ότι,

Δεν είμαι μετανάστης σ΄αυτή τη χώρα. Είναι η πατρίδα μου. Γεννάω αγόρια και τα καλείς για φαντάρους, τα ετοιμάζεις να υπερασπιστουν τη πατρίδα , αυτή τη πατρίδα που σου δίνει να χλαπακιάζεις, και να στρώνεις το πισινό σου κάτω από τον όμορφο ήλιο της.

Ετοιμάζω παιδιά που θα είναι
Οι επιστήμονες σου
Οι εργάτες σου.
Οι αγρότες σου
Οι καλλιτέχνες σου
Οι συγγραφείς σου
Οι αθλητές σου
ΟΙ ΦΑΝΤΑΡΟΙ ΣΟΥ

Ούτε χάρη μου κάνεις να μου δώσεις δουλειά γιατί εγώ σε πληρώνω. Γιατί εγώ σε κάνω να υπάρχεις. Γιατι εγώ, (πανάθεμα το κεφάλι μου) σου έχω ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ να κυκλοφορείς στη πατρίδα μου. Με τη ψήφο μου, με την ανοχή μου το χειρότερο δε με την έγκριση μου. Κι αυτό όχι γιατί δεν ξέρω τι είσαι αλλά γιατί είχαμε κάνει κάποιους συμβιβασμούς για να βοηθήσουμε το τόπο να πάει μπροστά. Να δουμε μια άσπρη μέρα έστω και στο μακρυνό μέλλον. Μόνο που αρχίζεις και το παρακάνεις. Με βλέπεις σαν το υπέρτατο κορόιδο κι αυτό αρχίζει και μου τη δίνει έντονα. Δε μου ζητάς πια απλά να θυσιαστώ. Μου ζητάς να μεταλλαχτώ. Να εξαφανίσω ότι αξιοπρέπεια έχει μείνει σ΄αυτό το τόπο. Να γίνω συνένοχος στο θάνατο της πατρίδας μου. Πάνε αιώνες που κατοικώ σ΄αυτό το τόπο. Δεν είμαι ξέρεις κανένας χτεσινός. Απο οσο θυμάμαι οι παπούδες και οι παπούδες των παπούδων μου εδώ μέναν. Για σένα δεν είμαι τόσο σίγουρη από που κρατάει η σκούφια σου. Εχεις πατρίδα? Εχεις ιδεολογία? Εχεις θεό? Εχεις κάτι για να σε συγκρίνω? Η θα πρέπει να σε συγκρίνω με το ΤΙΠΟΤΑ?

Οταν ξεκίνησα τη πορεία μου σ΄αυτό το κόσμο ο πατέρας μου μια συμβουλή μουχε δώσει. Μην αφήσεις κανέναν σ΄αυτή τη ζωή να σ΄εκβιάσει. Οσο ζόρι κι αν τραβήξεις, όσο δύσκολα και να φαίνονται τα πράγματα μπροστά σου, όσο αδύναμη κι αν νοιώσεις, ΜΗΝ ΑΦΗΣΕΙΣ ΝΑ ΣΕ ΕΚΒΙΑΣΟΥΝ.

Σ’ αυτήν εδώ τη χώρα λοιπόν, υπάρχουν ακομα άνθρωποι , που δεν είναι διατεθειμένοι να υποκύψουν σε οποιουδήποτε είδους εκβιασμό. Ούτε πολιτικό, ούτε κοινωνικό, ούτε οικονομικό, ούτε θρησκευτικό, ούτε προσωπικό!

Το μεροκάματατο είναι 30? 40? Ευρώ. Συζητάω το πιο πάνω. Το πιο κάτω πήγαινε φέρε με τα σαπιοκάραβα σου μια μάζα από απόκληρους αυτού του κόσμου και βάλτους να δουλέψουν στη θέση μου με 5 και 10 ευρώ. Μην τους πληρώσεις και καθόλου. Στίβαξε και φτιάξε πόλεις γεμάτες από νεοδούλους δυσυτυχισμένους και τρομαγμένους. Βάλτους να καθίσουν στο σπίτι που θα μου πάρει η τράπεζά σου. Χαρισέ τους και το αύριο που ετοιμάζεις για μένα γιατί εγώ δεν θα πάρω. Εχω άλλα σχέδια. Με γεια σας και χαρά σας. Να γίνω το ίδιο μόνο μην ονειρευτείς. Θα πεινάσω, κι αμα πεινάσω πολύ μπορεί να σου φάω και κανένα κομμάτι αν σε βρω σε καμμιά γωνιά, λύκος θα γίνω ναι, έστω και πεινασμένος, αλλά πεινασμένο και τρομαγμένο αρνάκι ποτέ! Αν το όνειρο σου είναι να δεις ένα τόπο γεμάτο έλληνες ζητιάνους λάθος πόρτα χτύπησες.

Κι αν όλα αυτά δεν σε ανησυχούν, δεν σε τρομάζουν, δεν σε ενδιαφέρουν, τότε μόνο μια εξήγηση υπάρχει. Δεν είσαι έλληνας. Δεν αγαπάς αυτά τα χώματα Και κατά βάθος κάνεις τα πάντα για να εξαφανιστεί αυτή η πατρίδα. Δεν κάνεις τιποτα τυχαίο. Ουτε κουτός είσαι, ούτε αφελής. Είναι εσκεμμένη η κάθε σου κίνηση. Δεν είσαι καν ο καρχαριας του κεφάλαιου που μας τσαμπουνάνε. Εκείνος ο παλιός κλασσικός καρχαρίας... Είσαι κάτι χειρότερο και πιο ύπουλο. Το σιχαίνεσαι αυτό το τόπο έτσι? Μεταξύ μας μπορείς να μου το αποκαλύψεις δεν μας ακούει κανένας. Οτι μυρίζει Ελλάδα και κάθε ιδανικό που αυτό συνεπάγεται το σιχαίνεσαι ε? Εχεις μάθει να τριγυρίζεις στο Λονδίνο, στη Ζυρίχη, στη Ν.Υόρκη κι αν μπορούσε το Παρθενώνα θα τον μετέτρεπες σε πολυκατάστημα με ρουφ γκάρντεν για να βλέπεις από ψηλά και να μοιάζουν τα σπίτια με κουκλόσπιτα...

Σε έχουν βάλει εκει πάνω να φτιάξεις στρατιές από ανθέλληνες. Σ΄εχουν βάλει να μεγαλώσεις στείρες γυναίκες και δειλους άντρες. Πολίτες που να ξέρουν τη ιστορία τους διαστευρλωμένη. Πολίτες χωρίς μνήμη, χωρίς παρελθόν, χωρίς παρόν, μόνο μ΄ενα μέλλον προσχεδιασμένο από σένα. Σ΄εχουν βάλει να καταντήσεις την Ελλάδα ανήμπορη να ανταπεξέλθει σε οποιοδήποτε χτύπημα ε? Πες μου μόνο τι εθνικότητας είσαι να μου λυθεί η απορία ρε γαμώτο...
Πες μου τι είσαι?

ΣΗΜΕΙΩΣΗ –

Η μια φάτσα μια ράτσα που κυκλοφορει στους δρόμους, εκείνη η μάζα των ζόμπι “yes man” που η ιδεολογία τους φτάνει από το πόσα κοψίδια θα φάω μέχρι το ποιά θα πηδήξω αντε και τι αμάξι θα πάρω του χρόνου, η δε μορφωσή τους είναι ακριβώς όσα τα κουμπάκια του τηλεκοντρόλ, είναι η πλειοψηφία. Το γνωρίζω πολύ καλά και το βιώνω κάθε μέρα. Είναι το μεγάλο ποσοστό της μάζας που περπατάει εδώ γύρω.

Μα γι΄αυτό θλίβομαι όταν βλέπω η Ελλάδα κατοικείται πλέον από ακατοίκητους, αλλοδαπούς, περαστικούς τουρίστες και ουφο. Και δεν πρόκειται να νοιώσω ποτέ ίδια μ΄αυτούς. Δεν πρόκειται καν ουτε να τους συμπαθήσω, ούτε να τους κατανοήσω μόνο και μόνο επειδή μας έχετε βγάλει κοινή ταυτότητα.

Βγάζω ένα κάτι... ας πουμε ψιλοεθνικιστικό ε?
Πάει κι εγώ χάλασα. Και που είσαστε ακόμα.
Μόλις η αρχή είναι.
Μήπως πρέπει να ζητήσω και συγνώμη?
Αυτο κι αν θα ήταν απαίτηση.

Αναρτήθηκε από vasiliskos

τρομοκρατες ή πρακτορες?

ας σκεφτουμε λιγο τα στοιχεια:

επι δεκαετιες ο κοσμος τοχε τουμπανο κι αυτοι κρυφο καμαρι, οτι η 17Ν ηταν προβοκατορικη οργανωση, στελεχωμενη απο πρακτορες που εξυπηρετουσαν συγκεκριμενα πολιτικα συμφεροντα.

να κρινουμε απο την επιλογη των στοχων τους?

να κρινουμε απο το πως υποτιθεται οτι τους επιασαν?

να κρινουμε απο το οτι ουτε η αστυνομια, ουτε η δικαιοσυνη, ουτε οι πολιτικοι ενδιαφερθηκαν ή ενδιαφερονται για τον απιαστο πληροφοριοδοτη? (μηπως ηταν πολιτικος?)

να κρινουμε απο το οτι οι τρομοκρατες βγαινουν με αδειες απο τις φυλακες??? (ελεος!!! ποσο μαλακες μας περνατε?)

ας κρινουμε απο το ποιοι ηταν τελικα και απο ποιον χωρο προερχονταν.

γιατι ακουγαμε και ακουμε μαλακιες, οτι δηθεν οι τρομοκρατικες οργανωσεις προερχονται απο τον αντιεξουσιαστικο χωρο.

ηταν καποιος απο την 17Ν αντιεξουσιαστης???

οχι.

γιατι απλα δεν γινεται να οργανωθουν ανθρωποι που ειναι εναντιον της οργανωσης.

γιατι δεν γινεται να λειτουργησουν οι αντιεξουσιαστες με στρατιωτικη οργανωση και να εκτελουν εντολες, οπως κανουν οι τρομοκρατες.

η πρωτη γενια της 17Ν προερχοταν απο την κομμουνιστικη αριστερα (που εμπεριεχει την στρατιωτικη οργανωση) και η δευτερη γενια προερχοταν απο τις μυστικες υπηρεσιες.


παμε τωρα στον περιβοητο ΕΑ.

μας ελεγαν οτι επροκειτο για γεροντια, που εκαναν την παπια και δεν μπορουσαν να τους πιασουν, παρολο που τους παρακολουθουσαν.

τωρα ακουμε οτι τα γεροντια ξυπνησαν, οτι εκπαιδευσαν μια νεα γενια τρομοκρατων που χτυπαει με ρουκετα την δευτερη καλυτερα φυλασομενη αμερικανικη πρεσβεια στον κοσμο, και δεν τους πιανει ουτε μια καμερα!!!

οτι γαζωνουν κλουβες, αστυνομικα τμηματα και αστυνομικους και φευγουν πετωντας χειροβομβιδες με στρατιωτικη πειθαρχια, σχεδιο και ψυχραιμια.

οτι θελουν οπωσδηποτε να χυσουν αιμα, και ξανα το ιδιο παραμυθι, οτι προερχονται απο τον αντιεξουσιαστικο χωρο.

εγω παλι σκεφτομαι οτι αλλαξε η κυβερνηση των ΗΠΑ και οι δημοκρατικοι δεν πανε την ΝΔ.

οτι ο Καραμανλης ειχε ηδη δυσαρεστησει την ρεπουμπλικανικη κυβερνηση Μπους (που τον στηριξε να εκλεγει), υπογραφοντας ενεργειακες συμφωνιες με τους Ρωσους και αφηνοντας τους να κανουν πολεμικες ασκησεις στις ελληνικες θαλασσες.

ηδη το στεϊτ ντηπαρτμεντ εκανε θεμα τον ΕΑ, λες και προκειται για την αλ καϊντα.

και νομιζω οτι ολα τα ελληνικα κομματα προσπαθουν να φορτωσουν τις προβοκατορικες ενεργειες των πρακτορων στους αντιεξουσιαστες, μιας και βλεπουν οτι η νεολαια δεν μασαει πλεον απο το παραμυθι τους και στρεφεται στον αντιεξουσιασμο.

τα δε ΜΜΕ προωθουν την προπαγανδα τρομοκρατωντας με την σειρα τους τους πολιτες.


ΟΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.