στο Μπαλι οι μεγαλοι παιζουν με τα ποσοστα της μειωσης των αεριων ρυπων.
τοσο θα κλανω εγω, τοσο θα κλανεις εσυ.
και γιατι εσυ να κλανεις τοσο και εγω τοσο?
ας κλασει λιγωτερο ο αλλος που εφαγε και φασολια.
ναι, αλλά οι δικες σας βρωμανε περισσοτερο, κτλ, κτλ.
εμεις θα συνεχισουμε να αναπνεουμε κλανιες και οι παγοι θα συνεχισουν να λιωνουν.
περιμενω με ανυπομονησια το ποτε θα ανεβουνε τα νερα, ωστε να γινουν τα τουρκοβουνια παραθαλασσια και να ανεβει η αξια του σπιτιου μου.
Η γάτα, μια καρδερίνα και τ’ αστέρια (διήγημα του Λουίτζι Πιραντέλο)
-
Κυριακή σήμερα, το πρόγραμμα θέλει λογοτεχνία, οπότε ανοίγω την Μικρή
Παγκόσμια Ανθολογία Διηγήματος της Αγκύρας, σε μετάφραση (και, υποθέτω,
ανθολόγηση) τ...
15 hours ago

