τα δεντρα πεθαινουν ορθια

τα λεει συνεχως η καλη μου φιλη, τα ξαναειπε, ωμα και κυνικα, οπως μ αρεσει:

ΒΟΛΕΜΕΝΟΙ, ΚΟΙΜΙΣΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΙΛΟΙ...

συμφωνω και οταν στα 50 μου με φερνουν στο σημειο να αδυνατω να πληρωσω τις αφαιμακτικες απαιτησεις του κρατους, σαν Ελληνας συνειδητοποιω οτι δεν εχω ΤΙΠΟΤΑ να χασω.

σκεφτομαι λοιπον να αξιοποιησω τα τελευταια ψηγματα ελευθεριας που μου απομενουν (δεν ειμαι δημοσιος υπαλληλος, δεν ειμαι τραπεζικος, δεν ειμαι κομματοσκυλο) ωστε να διαμαρτυρηθω και να πιεσω με τον δικο μου τροπο.

και ο δικος μου τροπος μοιαζει με του Γκαντι, δεν εμπεριεχει βια, αλλά καθιστικη δραση.

δεν σκοπευω να πλεκω νηματα σαν τον Μαχατμα, αλλά να ενοχλω χτυπωντας ενα αδειο πιατο με ενα κουταλι, στα σωστα σημεια.

οχι οπου λαχει, εξω απο τα σπιτια των υπευθυνων.

μια διαμαρτυρια στην οποια μπορουν να συμμετεχουν πχ ιδιωτικοι υπαλληλοι και ελευθεροι επαγγελματιες, οπως και ολοι οσοι ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΕΡΓΗΣΟΥΝ, ΚΙ ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΜΑΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ.

ΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.

ΑΣ ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟΝ ΚΑΝΕΝΑ!



αφιερωμενο!

σιγα μην κλαψω